Het is al weer een tijd gelee dat ik hier iets heb achtergelaten, niet omdat het niet goed ging,  het gaat boven verwachting, maar ben erg lui geweest qua schrijven dan. Heb het fietsen weer opgepakt, fiets nu gemiddeld een uur per dag, op de hometrainer. ben ondertussen 30 kilo kwijt en voel me erg lekker, ben erg blij met de vorderingen, het eten gaat weer goed, is de eerste drie weken na de operatie wel ff anders geweest, maar heb in die periode opnieuw leren eten en het gaat perfect, wel merk ik als ik vol dreigt te gaan zitten, mijn maag heftig protesteert en dan laat je het wel uit je hoofd verder te eten. Mijn persoonlijke graadmeter zo voorkom ik over te overeten. Heb nog geen dumping gehad temeer omdat ik de dingen waarop je dumpt zo min mogelijk neem, zoals vet en koolhydraten. Suiker is voor mij een no go area en daar voel ik me nog steeds goed bij. Cola, ben nu al vanaf 8 augustus clean van de Coke, zeg bewust clean van de coke want ik heb de eerste twee weken echt afkickverschijnselen gehad, heftige hoofdpijn. Mijn target van 30 kilo heb ik zondag behaalt mijn volgende target is de 40 kilo, ongelofelijk dat ik dan al over de helft zit van wat ik wil afvallen en zo snel. De operatie ondergaan was een van de moeilijkste beslissingen uit mijn leven maar wel een van de waardevolste, gebleken

Ik heb in de tussentijd een forum opgezet, we zitten nu aan de 70 leden, dus dat gaat ook boven verwachting en een startpagina mbt Obesitas ook onder mijn beheer, gaat erg veel tijd inzitten maar ik doe het erg graag en zo kan ik wat terug doen voor anderen, die de steun ontberen en natuurlijk voor beginnende lotgenoten die het traject gaan bewandelen.

Ik moest me zondag 9 september melden, bij het stuivenberg ziekenhuis te Antwerpen, goed bij de pinken maar toch heel verdoofd, meldde ik me aan daar. Esther en mijn dochtertje Demi waren ook mee, mijn zwager had zich aangeboden om te gaan rijden, of (was het omdat ik het had gevraagd  ). Mezelf aangemeld, moest ik naar de afdeling, derde verdieping. Werd daar opgevangen (nou ja min of meer dan, aangezien ik niet wilde dat zij het aan hun rug kregen) door een verpleegster en een chirurg die dr Hendrickx zou assisteren. Gelijk ff kennis gemaakt, de man kwam uit Utrecht en had ook in het MCRZ gewerkt, met Dr Klaassen en Dr van der Harst. vervolgens naar mijn kamer gegaan en me daar ge installeerd, kamer was vet groot, was oorspronkelijk een 4 persoons kamer maar er stonden maar twee bedden in, elke kamer was voorzien van een eigen toilet en wasgelegenheid, ongekende luxe. Na verloop van tijd moest mijn gezelschap weg, heb ze uitgeleid en ben naar mijn kamer gegaan, ik heb me zelden zo alleen gevoeld als toen op dat moment. Was nog nooit eerder zolang bij Esther weg geweest, laat staan bij een van mijn aller grootste schatten op deze aardbol, mijn dochtertje. Wat valt dat tegen, heb mezelf bezig gehouden met lezen en muziek luisteren. Na het avondeten, kreeg ik een prikje ivm voorkomen trombose. Had in de middag al een drankje gehad wat ik direct na het eten in moest nemen, dat was om de darmen leeg te maken en dat heb ik geweten, het pad van mijn bed naar de wc is zeker 3 cm uitgesleten, van het vele toiletteren, men van dat spul ga je als de brandweer naar de toilet. Savonds kreeg ik brood te eten, en thee met suiker  en dat terwijl ik op een pre operatief dieet was gezet. Dit nog even benadrukt bij de verpleegster en die sprak de wijze woorden, geniet van dat beetje suiker want dadelijk mag het niet meer, die woorden hebben mij niet bewogen dat zakje suiker te nuttigen. Bang dat het te merken zou zijn aan mijn vervette lever. Daarna weer te bed gegaan en wat tv gekeken. Kreeg ook nog kousen aangemeten, ter voorkoming van trombose. Heb die nacht redelijk geslapen wat op zich al heel bijzonder is aangezien ik erg slecht slaap elders, dat heb ik al als ik bij mijn schoonouders slaap. Had in de avond, nog wat flesjes betadine gekregen, waar ik mij zelf mee moest reinigen, te weten, de schaamstreek en de oksels. Dat moest ik de volgende ochtend herhalen, wanneer ik wakker werd. Had me net gewassen, aangekleed, kreeg ik weer van die flesjes in mijn handen gedrukt met het verzoek of ik wilde gaan douchen, uitgelegd dat ik me al had gewassen met die betadine en dat ik schoon was. De verpleegster gaf aan dat ik heel snel onder de douche moest springen, me helemaal moest wassen met die betadine omdat ik binnen een half uur verwacht werd, voor de ingreep, ik heftig verbaasd maar te verbouwereerd om uberhaupt te beseffen dat het er nu toch echt van ging komen stapte ik onder de douche. Ik zou pas rond twaalf uur in de middag geopereert worden. Had geregeld dat mijn zusje met Esther en Demi naar het ziekenhuis zouden komen omdat ik hun voordat ik onder het mes ging wilde zeggen dat ik van hun hield (toch de angst om er niet meer uit te komen en dat ik dan geen afscheid van hun had kunnen nemen.) Maar ja dat ging allemaal niet meer door ivm het vervroegen van de ingreep. Goed een kwartier later was ik op weg naar de ok, nadat ik een prik had gekregen om wat rustiger te worden, Ik was helemaal niet nerveus, daarvoor ging het allemaal te snel. IK weet dat ik daar naar binnen werd gebracht en dat ik op een bed kwam te liggen, waarop ik vastgemaakt werd, mijn armen zo geplaatst alsof ik gekruisigd werd. De man met het verdovingsgeweer kwam langs, hij zei tegen mij rustig doorademen, toen ging het licht uit. Werd wakker op mijn kamer, Esther was al gebeld, dat alles goed was verlopen. Heb gedurende de tijd daar geen pijn gehad, de standaard pijnstilling was voldoende. het vloeibare eten ging aardig, wel kreeg ik bij de eerste slokjes water en sinasappelsap, braakneigingen, maar dat was al snel over en was volkomen normaal, ivm gewenning.

Waar ik erg aan moest wennen, mezelf niet kunnen wassen, dat moest een verpleegster doen, daar schaamde ik mij wel voor.

Alles is verder perfect verlopen, na twee dagen mocht ik het bed uit, dit om in beweging te blijven ivm trombose, verder moest ik de ademhaling trainen met een apparaatje ivm voorkomen longontsteking. De derde dag werd ik bevrijd van mijn infuus, had geen pijnstilling meer nodig en kon zelf drinken, dus ook dat infuus was overbodig geworden. Natuurlijk was ik vet gelukkig met de opnieuw herwonnen vrijheid, plassen op de wc ipv in zo een fles mikken. Ik heb geen wonddrain gehad en ook geen plascatheter . Op de vierde dag, mocht ik naar huis heb op die dag nog een gesprek met de dietiste gehad, zij gaf aan dat ik de tweede fase in mocht gaan, dus gepureerd eten. Heb afscheid genomen en ben heerlijk naar huis gegaan, het gaat perfect, Achteraf gezien niets om je druk over te maken. Het ziekenhuis, personeel en Dr hendrickx van deze kant vandaan nog eens mijn hartelijk dank, niet alleen voor de goede zorgen, maar ook vanwege het feit dat jullie mij een second chanche hebben gegeven.

Was al erg vroeg wakker, heb qua gevoel nauwelijks geslapen, lag er rond 3 uur snachts in. Route uitgeprint en alles in een map gedaan. Ik zou om elf uur weggaan, anderhalf uur de tijd voor een rit van een uur ervan uitgaand dat ik in Antwerpen wel zou verdwalen. Demi uit bedje gehaald, verschoont en van eten voorzien, daarna mezelf gewassen en aangekleed. Elf uur zat ik in de auto, was vrij druk. Was op tijd in Antwerpen maar daar ging het mis er wordt bar weinig aangegeven, qua straatnamen, dus was al snel verdwaald. Navraag gedaan, zo ben ik uiteindelijk, een eind op weg geholpen, nog een keer navraag gedaan, de man was bekend in Antwerpen, kon achter hem aanrijden, Lucky me. Eindelijk het juiste ziekenhuis, auto geparkeerd en nadat ik de parkeerticket geplaatst had in de auto, op zoek naar de ingang. Was ondertussen al te laat, natuurlijk. Wilde me daar in laten schrijven, bleek dat ik daar 100 euro moest betalen als een soort van borg, dat had ik niet bij me, kon daar niet pinnen. Dus werd er naar de dokter gebeld om het een en ander te overleggen, ik mocht doorlopen, hoefde dus niet te betalen. Op consult geweest en ik kreeg mijn operatiedatum 10 september 2007, platgegooid met folders en info. Wel moest ik ivm mijn vervette lever een week voordat de operatie zou plaatsvinden een dieet volgen, zodat de lever zou verkleinen dit omdat er een deel van de lever op de maag rust, precies het gedeelte waar de chirurg moet zijn. Moet nog wel in NL het pre operatieve gedeelte en een gastro endoscopie ondergaan en die uitslagen meenemen wanneer ik opgenomen word. Moest me wederom beneden melden bij de opnamebalie om een bed te reserveren. Ook dat was redelijk snel geregeld, terug naar de inschrijfbalie, moest het consult betalen, dat schijnt standaard te zijn in België, gelukkig had ik dat bedrag wel bij me. Opgelucht en met de operatiedatum op zak, huiswaarts gegaan. Pfffffftttt

Vandaag, een telefoontje gehad, van de OHRA, het was de dame van de wachtlijstbemiddeling, ze had goed nieuws voor me, alle formulieren waren goed aangekomen en bij samen gevoegd, ze was met dat dossier direct naar de medisch adviseur gegaan. Die heeft toestemming verleend, de OHRA betaald voor de operatie (iets wat ik al wist maar is erg prettig als dat zwart op wit staat) en beter nog, ik mag uitwijken naar België. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Wel is het zo dat ook al maak je gebruik van de wachtlijstbemiddeling, dat ze een NL DBC bedrag hanteren (vastgestelde maximale vergoeding, in mijn geval een GBP). Bedrag dat de OHRA vergoedt is 4880,25. Wat ik op zeker ga doen, vragen of zij die beslissing opnieuw willen beklijken, omdat het ook voor de OHRA mogelijk moet zijn, daarvan af te wijken, niet geschoten is altijd mis. Na diverse telefoontjes naar België, Brugge, Mol, Antwerpen, ben ik er in geslaagd een ziekenhuis te vinden, waar ik morgen al terecht kan voor een consult. Ik kreeg dr Hendrickx zelf aan de telefoon heb hem dus kunnen vertellen dat ik het hele traject al doorlopen heb in NL en dat ik toestemming heb van de OHRA. Heb hem gevraagd  of hij mij wilde opereren, dat wilde hij wel. Belangrijker nog is dat hij een bedrag van rond de 5000 euro hanteert voor de GBP, dus mijn eigen bijdrage is eigenlijk te verwaarlozen. Heb natuurlijk wel ff op wat fora’s gekeken, om te kijken hoe dr Hendrickx ervoor staat en dat was niets anders dan lof, ook mbt het ziekenhuis. Heb zoals ik al eerder heb vermeld, een afspraak voor morgen, half 1 wordt nu werkelijkheid en gaat erg hard, ben nu al nerveus. Wordt een lange slapeloze nacht.

Vandaag bij de diëtiste geweest, die deed niet moeilijk over een rapportage opmaken, gelukkig had ze de brief al in orde gemaakt (had maandag direct na het gesprek met de OHRA de diëtiste opgebeld met het verzoek of zij dat op papier wilde zetten). Vandaag dus, overhandigt gekregen. We hebben de lijst doorgelopen die ik moest invullen en een afspraak, voor over 4 weken gemaakt. Ze ging op vakantie vandaar 4 weken. Verder besproken wat er beter kan en beter moet. Heb de diëtiste gevraagd of zij een keer in de twee weken haar medewerking zou willen verlenen aan een nieuw forum. Vragen beantwoorden van forumleden, zoals richtlijnen voor een verstandig en goed dieët die samen gaan met de WLS, ze stond daar niet onwelwillend tegenover. Heeft mij het nummer van haar begeleidster gegeven en gevraagd of ik het aan haar zou willen voorleggen om mogelijke belangenverstrengeling uit te sluiten. Heb de begeleidster gebeld maar die was niet aanwezig, volgende week nog eens proberen. Heb direct na thuiskomst de brief gemailt naar de OHRA, nu maar  afwachten.

Telefoontje van de OHRA. Alles was ontvangen wat ik hun afgelopen vrijdag had gemailt, wel was het zo dat het mailtje mbt mijn medisch dossier op een andere afdeling terecht komt en dat het medisch dossier uitgedraait moet worden en zo naar de afdeling moet worden gebracht, de afdeling die de wachtlijstbemiddeling doet. De juffrouw aan de telefoon zei dat het het niet gemakkelijk was en dat de wachtlijsten overal in NL  een jaar was en dat ik blij mocht zijn met die wachtlijst van 6 tot 8 maanden. Verder zei ze niets, dus ik haar verteld dat ik dat al wist. dat het lang was, maar schrok wel van het feit dat het overal in NL een jaar betrof. Vreemd dat zo een dame van de wachtlijstbemiddeling verzuimd te zeggen dat de optie, uitwijken naar België voor mij ook zou kunnen opgaan. Dit opperde ze dus ook niet, wel bevestigde ze dat, nadat ik het zelf aangekaart had, vreemd omdat het op het internetformulier een verplicht veld is, op uitwijken naar België, ik had toch duidelijk ja aangevinkt. Ik moet zeggen dat ik hem aardig begin te knijpen, loop tegen een muur van mensen aan die niet capabel genoeg zijn om een aanvraag af te handelen, laat staan dat in twee weken te doen. Doorgenomen wat ik nog meer nodig had, aan dossiers. Ze wilde een rapportage, waarin moet staan dat ik niet aan een eetstoornis lijdt, hebben van de internist. Haar duidelijk gemaakt dat de internist een onderdeel is van het bariatrisch team en dat als hij vindt dat het mogelijk aan een eetstoornis ligt dat ik dat hele traject niet door had gekomen. Verder wilde ze een rapportage van de psych, haar gezegd dat ik geen psych heb gesproken, omdat het bariatrisch team dat niet nodig vond, ik weet heel goed wat ik wil en waar ik aan begonnen ben. Verder moest ik een rapportage hebben van de diëtist. Heb de diëtist gebeld en die had geen probleem met het opstellen van een rapport, waarin staat dat ik geen anorexia, heb met mijn BMI van 50. Tevens heb ik geen last van boulimia, ik eet gewoon omdat ik het lekker vind, als dat een stoornis is, heeft heel de wereld die stoornis. Woensdag ga ik weer naar de diëtist en dan krijg ik gelijk die rappotage, die ik dan naar de OHRA kan mailen. Ik ben reuze benieuwd.

Wederom contact gehad met de OHRA, waarom wederom zul je denken. Door schade en schande, ik heb in de loop van de tijd geleerd, dat als je 4 mensen spreekt van de OHRA, dat je 4 verschillende dingen hoort. Daarom wederom, met de vraag hoe te handelen als ik in aanmerking wil komen voor de wachtlijstbemiddeling, omdat ik nu echt wilde zitten hoe het zat, heb ik om iemand gevraagd die mij wat kon vertellen over hoe het nu echt zit en wie kan dat beter dan iemand van die wachtlijstbemiddeling zelf. Eerst zei de juffrouw aan de foon dat het niet gewoon was om door te verbinden naar de collegea van de wachtlijstbemiddeling. Blijkbaar heb ik het haar zo moeilijk gemaakt met mijn vragen dat ze eerst even ging informeren, en je raadt het al, kreeg een collega van haar aan de lijn, een die echt op die afdeling werkzaam is. Met haar doorgesproken hoe ik moet handelen, internetformulier ingevuld en nu echt verstuurd. Had in de middag het medisch dossier opgehaalt bij het MCRZ, wat mij verbaasde was dat het medisch dossier maar twee a 4 tjes dik was, waar is het complete dossier die ik toch menigmaal voorbij zag komen, hopen dat het genoeg is wat ik heb gemailt.

Vandaag diverse ziekenhuizen gebeld, waaronder dordrecht, wachtlijst is daar ook 6 tot 8 maanden, rijnstate arnhem, ook daar 6 tot 8 maanden, sfg in rotterdam, heb daar een afspraak staan ivm een bezoek aan de chirurg, maar de assistente van de chirurg zei, als ik bij het SFG geopereerd wil worden, dat ik het hele traject weer opnieuw moet doen, tegen haar gezegd dat, dat geen optie is en haar uitgelegd, als ik daar middels wachtlijstbemiddeling zou terechtkomen het ondenkbaar en onacceptabel is dat ik dan ook dat hele traject weer moet doorlopen. Daar gaf ze mij gelijk in, vandaar de afspraak met de chirurg voor 10 augustus, de wachttijd aldaar is ongeveer 5 maanden. Wederom met Zeeuws-Vlaanderen gebeld en de afspraak bevestigt, de wachttijd daar is 4 maanden zodra je op de wachtlijst staat. Leuk zo een wachtlijstbemiddeling bij de OHRA, eerst moet je een lijst invullen met je relatienummer, blijkt dat hokje te klein te zijn voor alle cijfers van mijn relatienummer, verder moet ik mijn medische dossier opvragen, als de OHRA dat moet doen, kunnen ze mij niet garanderen dat mijn verzoek, om die wachtlijstbemiddeling, binnen 2 weken afgehandelt wordt. Gebeld naar de OHRA en met hen de lijst doorgenomen, was prima in orde, mijn vraag aan de juffrouw van de wachtlijstbemiddeling zelf, hoelang dat nu daadwerkelijk duurt, voordat er op mijn verzoek is beslist, geeft ze doodleuk aan dat de twee weken die hun min of meer garanderen, in de praktijk niet haalbaar bleekt te zijn en dat het door een re-organisatie, zeker eind augustus wordt, voordat mijn verzoek behandeld gaat worden. Ik heb het formulier nog maar niet verstuurd omdat ik op dit moment niet echt de waarde inzie van zo een "mooi" iniatief als een wachtlijstbemiddeling, als zij niet eens hun eigen zaakjes op orde hebben. Maakt dat mij een zeikerd, misschien wel, maar je mag van een van de grootste zorgverzekeraars van nl toch wel verwachten dat zij, hetgeen waar ze zo trots op zijn, de wachtlijstbemiddeling, kunnen laten draaien zonder dat hun klanten daaronder lijden. Ik moet er niet aandenken hartpatient te zijn, dringend een hartoperatie nodig te hebben en dan te horen dat de aanvraag om gebruik te mogen maken van de wachtlijstbemiddeling, struikelt binnen twee weken omdat zij bergen achterstand hebben. Gelukkig gaat het bij mij alleen maar om een "gastric bypass", blijft frusterend. 

Ik heb goed nieuws, heb net gebeld met de assistente van dr van der Harst met de vraag of de aanvraag voor een machtiging naar de zorgverzekeraar, al de deur uit was, ze had daar niets van terug kunnen vinden en ze zou even overleggen. De assistente, gaf mij te verstaan, omdat ik voor de gastric bypass ga en goed bevonden ben,  ik dus geen machtiging nodig heb. Wel direct even gebeld met de zorgverzekeraar en die bevestigen dat, yeahhhhhhhhhhh, alles is nu in kannen en kruiken. Aangezien de zorgverzekeraar, aan wachtlijstbemiddeling doe, zit ik nu met dat formulier voor mij op internet, even invullen en ik kan zoals het er nu voorstaat binnen drie maanden terecht in zeeuws vlaanderen, omdat ik het voortraject al bewandeld heb en goed bevonden ben, of uitwijken naar belgië waar ik waarschijnlijk binnen zes weken geholpen kan worden, probleem is dat mijn partner geen rijbewijs heeft en ik niet van mijn framilie kan en mag verwachten dat ze elke dag op en neer rijden om Esther en Demi, met bezoekuur te brengen, is dat ben ik bang geen optie, misschien dat ik wat wijzer wordt, met zeeuws vlaanderen, in Belgie geopereerd worden trekt mij wel, elke week eerder geopereert worden is meegenomen, maar het vooruitzicht 4 tot 6 dagen minimaal contact met de twee belangrijkste mensen uit mijn leven te hebben vind ik niet egt aanlokkelijk. Zelfs bijna onoverkomelijk, even met Esther overleggen. Heb vanmiddag gebeld naar Zeeuws-vlaanderen, daarop het verhaal uitgelegd, met als resultaat dat ik een afspraak heb, met de chirurg, Dr Lagae. Een afspraak voor 13 augustus om 10:30 in het ziekenhuis te Oostburg, de wachtijd is daar na plaatsing op de wachtlijst, toch nog 4 maanden, even een vinger aan de pols houden m.b.t het Belgiëtraject. Natuurlijk zijn er nog meer opties in NL…..

Synoniemen

Adipositas, Corpulentie, Overgewicht, Vetzucht, Obesity.

Korte beschrijving

Iemand krijgt een te hoog gewicht als hij/zij meer voedsel binnenkrijgt dan dat hij/zij verbruikt door beweging. Het gewicht kan toenemen als mensen bij hetzelfde bewegingspatroon meer gaan eten, maar ook als ze minder gaan bewegen bij hetzelfde eetpatroon. Bij obesitas heeft iemand langdurig te veel energie binnen gekregen; met andere woorden iemand heeft lange tijd teveel gegeten en gedronken.  Bij obesitas heeft iemand een hoger gewicht dan gemiddeld of is zwaarder dan gemiddeld. Waarom iemand obesitas krijgt, is niet precies duidelijk. Bij het ontstaan van obesitas zijn waarschijnlijk erfelijke aanleg en omgevingsfactoren betrokken. Omgevingsfactoren kunnen zijn: te veel eten, te weinig bewegen, en bepaalde medicijnen. Obesitas kan samengaan met hoge bloeddruk, verhoogd cholesterolgehalte en diabetes type 2. Obesitas kan psychische gevolgen hebben.

Diagnose

Met behulp van de Body Mass Index kan iemand vaststellen of sprake is van obesitas. De BMI is een methode om aan de hand van lengte en gewicht te bepalen of iemands gewicht in verhouding is tot diens lengte. De BMI wordt berekend door het gewicht in kilogrammen te delen door de lengte in het kwadraat  in meters (d.w.z. de lengte een keer met zichzelf vermenigvuldigen, b.v. 1,82 x1,82 = 3,31). Bereken hier uw >>BMI<<

BMI waarden

Ook kan de tailleomvang worden gemeten om te bepalen of er overgewicht is. De tailleomvang wordt bepaalt door te meten onder de onderste rib en boven de navel. Als de tailleomvang bij vrouwen meer dan 88 cm is, hebben zij obesitas. Voor mannen geldt dit als de tailleomvang  meer dan 102 cm is.

Behandeling

Er wordt aangeraden om het gewicht stabiel te houden, omdat dit gezonder is dan wanneer het gewicht teveel daalt en dan weer stijgt. Als er naast obesitas andere aandoeningen voorkomen, kan gezondheidswinst behaald worden door 10% af te vallen. Hulp van een diëtist en een fysiotherapeut en meer lichaamsbeweging  kunnen uitkomst bieden. Onder meer beweging wordt verstaan 30 minuten tot 1 uur meer bewegen, vijf dagen per week. Soms kan een operatie dmv een maagband een oplossing bieden. Tevens kan een psycholoog begeleiding bieden bij obesitas.

Voorkomen (frequentie)

Ongeveer 1 op de 10 Nederlanders heeft obesitas.

Overerving

Waarschijnlijk spelen zowel erfelijke aanleg als omgevingsfactoren een rol bij het ontstaan van obesitas. Als er één ouder is die obesitas heeft, heeft een kind een kans van ongeveer 3 op 10 (30%) op obesitas. Als beide ouders obesitas hebben, is er een kans van ongeveer 7 op 10 (70%).

Wanneer en waarom opereren

Om in aanmerking te komen voor Weight loss surgery, moet de patiënt een BMI van 40 of hoger hebben, of een BMI van 35 met daarnaast aantoonbare lichamelijke klachten (co morbiditeiten)

Co morbiditeiten

diabetes type 2

hoog cholesterol gehalte

hart en vaatziekten

slaap apnoe

lever kwalen zoals hepatitis

verhoogde kans op borst-, baarmoederhals-, galblaas-, en darmkanker.

Resultaten WLS operaties

Gewichtsverlies          

70-80 %         BPD-DS                  

50-75 %         RYGB                   

40-60 %         VBG                     

40-60 %         Gastric Banding

Gewichtstoename 5 a 10 jaar na de WLS

< 10  %        BPD-DS

25-40 %        RYGB

10-15 %        VBG

onbekend     Gastric banding

De grootste angst van de meeste patiënten is dat ze niet voldoende zullen afvallen na WLS. Het doel van WLS is niet het behalen van een ideaal gewicht.De betrokken chirurgen spreken van een succes wanneer men tenminste 50 % van het overgewicht verliest. Het gewichtsverlies gaat het snelste de eerste 6 maanden na de operatie. Daarna gaat het langzamer en het gewicht zal stabiliseren na ongeveer 1.5 a 2 jaar.

De procedures die zich vooral richten op verminderde voedselopname (BPD, BPD-DS, RYGB) zijn het meest succesvol. VBG is minder succesvol, van de Gastric Banding zijn nog geen lange termijnresultaten bekend maar er kan gerust verondersteld worden dat deze resultaten niet beter en waarschijnlijk slechter zijn dan die van de VBG.

Naast gewichtsverlies. verbeteren of verdwijnen ook veel, van de aan obesitas verwante medische problemen. Men spreekt van verdwijnen van de medische complicaties wanneer er geen verdere medische behandeling meer nodig is.

Effect van WLS op de aan morbide obesitas, verwante gezondheidsproblemen

Verbetering, hiervan na WLS

Diabetes type 2, 93 %

Hoge bloeddruk, 90 %

Hoog cholesterol gehalte, 85 %

Slaap apnoe, 40 %

Verdwijnen, hiervan na WLS

Diabetes type 2, 89 %

Hoge bloeddruk, 66 %

Hoog cholesterol gehalte, 70 %

Slaap apnoe, 80 %

Wanneer je alle voor en nadelen, de resultaten, de kosten en de risico’s tegen elkaar afweegt is WLS onmiskenbaar de veiligste en meest effectieve behandeling voor patiënten met morbide obesitas.